Poniewierana i bita przez męża Umay (Sibel Kekilli), opuszcza Stambuł i wyjeżdża z synem do rodzinnego domu w Berlinie. Kobieta ma nadzieję, że znajdzie w nim przystań i odbuduje swoje życie. Jednak patriarchalne obyczaje panujące także w jej domu, zmuszają ją do zamieszkania w schronisku dla kobiet. Uczynek Umay zostaje uznany za plamę na honorze rodziny. Męska część familii postanawia dotkliwie ukarać „czarną owcę”.
