Dwóch kelnerów (Chaplin i Conklin) musi przejąć piekarnię, w czasie strajku piekarzy. Strajkujący potajemnie umieszczają w surowym bochenku chleba dynamit, który wstawiony do pieca powoduje wybuch. Anegdota służy przede wszystkim jako pretekst do śmiesznych scenek z lepiącym się ciastem i chmurami mąki, ale w filmie widać dalszy rozwój reżyserskiej inwencji Chaplina w wykorzystaniu atelierowych dekoracji i ograniczonych ustawień kamery. Mack Sennett początkowo zaniepokojony był tym, że Charlie przekroczył 1000 dolarów budżetu w produkcji filmu. „Dough and Dynamite” jednak okazał się jednym z największych kasowych przebojów Keystone.
