Wspomnienie wydarzeń, jakie rozegrały się w kieleckiej wsi Michniów podczas hitlerowskiej okupacji. Oddział żandarmerii dowodzony przez Meiera w odwet za wysadzenie pociągu z Niemcami przeprowadził pacyfikację Michniowa. Wstrząsającą wymowę filmu pogłębia jego strona formalna. Mieszkańcy wsi, którym udało się przeżyć, opowiadają dziś o tragedii w formie modlitwy, błagając Boga o pamięć o pomordowanych. Wymieniają nazwiska, imiona, okoliczności, w jakich zginęli – torturowani, męczeni, spaleni w stodole. „Było ich – pamiętaj – 203. . . Dlatego pamiętaj o Meierze. . . Odnajdź go, gdziekolwiek się ukrył. . . i rozlicz go. . . ” Żałobnie czarny ekran tylko w części wypełniają kadry, przedstawiające modlących się i zdjęcia pomordowanych.