Przez pięć lat Pepa Lubojacki dokumentuje życie czwórki członków rodziny, przede wszystkim swojego brata Davida, alkoholika i bezdomnego. Za pomocą niezwykle osobistego, przypominającego pamiętnik kolażu, reżyserka próbuje obnażyć korzenie wielopokoleniowego nieszczęścia, które wielokrotnie objawia się w postaci silnego uzależnienia. Rzeźby tekstowe, długoterminowe obserwacje, rytmy przesycone syntezatorami i animowane przez sztuczną inteligencję zdjęcia z dzieciństwa łączą się tu w uderzającą i zabawną, bezkompromisową, a zarazem pełną miłości opowieść.
