W abstrakcyjnej przestrzeni każdy ruch pozostawia za sobą widzialny kształt. Trajektoria wiedzie precyzyjnie z punktu A do B znacząc każde, najmniejsze przesunięcie. Z czasem nawarstwiające się ślady tworzą konstelacje, które mienią się wielością kolorów i kształtów. Rzeczywistość ulega rozszczepieniu, a kolorowe plamy drgają z coraz to większą częstotliwością. Konstrukcja to opowieść o ukrytej, paralelnej narracji.