Kiedy Małgorzata Szumowska była uczennicą szkoły podstawowej, miała pamiętnik, do którego wpisywali się jej przyjaciele, znajomi, bliscy. Teraz ma kamerę filmową. Postanowiła więc poprosić przyjaciół, by powtórzyli ten dawny wpis w nowej formie – na taśmie. Próby zarejestrowania ich wypowiedzi stają się materiałem, z którego Szumowska tworzy film dokumentalny będący – co paradoksalne – niejako skierowany przeciw dokumentowi. Kasia i Marek, Magda i Kamil, Przemek, Julka i Wojtek, babcia Stefania, Małgosia mówią o miłości, szczęściu, relacjach z bliskimi, marzeniach, zdradzie.