„2×2=4” przez samych twórców określany jako plakat filmowy to typowy przykład przekazu agitacyjnego. Jego twórcy posługują się inscenizacją i komentarzem, które pełnią niemal wyłącznie funkcję perswazyjną. Celem ataku jest burżuazyjny porządek i niechęć klas wyższych do systemu komunistycznego.